Profesjonalne szkolenie

Profesjonalne szkolenie
.
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą Wywiady. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą Wywiady. Pokaż wszystkie posty

Mołotof o samplowaniu.

 Jest to wywiad z Mołotof`em z 2008 roku i jak sam tytuł mówi będzie mowa o samplingu. Jeśli jeszcze ktoś nie czytał, to zapraszam do zapoznania się z tym krótkim wywiadem.

Mołotof, który podjął walkę o 'zalegalizowanie' użytych przez siebie sampli na albumie "The Way of the Dragon". Jak się to skończyło, na co zwracać uwagę podczas cięcia sampli i o innych zagadnieniach związanych z samplowaniem przeczytacie w poniższej rozmowie.




Zacznijmy może do wyjaśnienia samego zjawiska jakim jest samplowanie. Powiedz jak samplowanie postrzegane jest z punktu widzenia prawa autorskiego?
Mołotof: Samplowanie z punktu widzenia prawa autorskiego jest korzystaniem z linii melodycznej lub pojedynczego dźwięku z zarejestrowanego już nagrania. Jeżeli przykładowo samplujemy loopa z jakiegoś zakurzonego, podstarzałego winyla to tak zwaną drogą oficjalną powinniśmy spytać o pozwolenie właściciela praw autorskich kompozycji i tekstu oraz praw wykonawczych, czyli wokalisty czy instrumentalisty, którzy nagrali te parę taktów. Tak więc korzyści od zsamplowanego kawałka należą się tak autorowi słów, kompozycji jak i przykładowo kolesiowi, który śmiga swoją partię na bałałajce, czy czymkolwiek.

Na jakiego rodzaju i o jakiej długości sampli należy mieć pozwolenie wytwórni/ wykonawcy?
Mołotof:
Według prawa autorskiego każdy fragment utworu, który "specjaliści" z Zaiksu lub inni zainteresowani są w stanie rozpoznać powinien uzyskać zgodę właścicieli praw, aby mógł być wykorzystany.

Jakie problemy i bariery stawiają wytwórnie przed wykonawcą chcącym legalnie użyć sampla z danej płyty?
Mołotof:
W moim przypadku, gdy nagrywałem "The Way of the Dragon" problemem nie do przejścia stał się fakt wykorzystania przeze mnie w kawałkach więcej niż jednego sampla. Babka z Shubert Music, o ile dobrze pamiętam, powiedziała mi, że w utworach korzystających z twórczości więcej niż jednego artysty problem podziału tantiem między samplowanych jest nie do przejścia. Opowiadała, że miała jeden przypadek utworu korzystającego z 2 różnych sampli Sprawa ciągnęła się półtora roku (!!!) i nie udało się ich zarejestrować. A wiesz, kto będzie czekał półtora roku z zarejestrowaniem jednego kawałka. Nie mówiąc już o 20 innych... To jest jakaś chora sytuacja.

Ile to kosztuje i od czego zależy?
Mołotof:
Każdy sampel jest liczony indywidualnie w zależności od jego długości, poziomu ingerencji, przetworzenia itd. Właściciele praw lub ich przedstawiciele w biznesie fonograficznym decydują o wysokości tantiem.

Zazwyczaj wykonawcy nie silą się na to aby legalnie załatwić te kwestę. Czy dokonują kradzieży? 
Mołotof: Według prawa tak to niestety wygląda. Ale zagłębiając się w temat wcale nie wygląda to tak jednoznacznie. Często dzięki samplującym producentom "odkopywane" są przecudowne kawałki, które umarłyby w zapomnieniu. My dajemy im nowe życie. Szkoda tylko, że często trzeba ukrywać autorów tych sampli, żeby nie wpaść. Ja zawsze staram się podpisać kogo samplowałem oddając w ten sposób szacunek artyście i promując jego twórczość. Myślę, że w niszowej muzyce tyle powinno wystarczyć, chodzi przecież o pasję i szacunek muzyka dla muzyka. Prawo jednak mówi inaczej.

Na okładkach albumów ze świeczką szukać informacji skąd pochodzą sample w danym utworze. Czy to brak świadomości wśród producentów czy celowa ignorancja?
Mołotof:
Wiesz, tak jak wspomniałem wcześniej wynika to obawy przed konsekwencjami. Ludzie się tym nie chwalą, bo samplując dosyć rzadkie płyty jest duże prawdopodobieństwo, że nie wpadną. Szkoda, że tak to wygląda.


Niektórzy uważają, że kwintesencją muzyki hip-hopowej są właśnie sample, nie dopuszczając do siebie myśli, że można korzystać z syntetycznych brzmień. Tymczasem to właśnie nowoczesne połamane bity i futurystyczne dźwięki coraz bardziej zalewają rynek. Jak zatem pogodzić te dwie kwestie?
Mołotof:
To jest kwestia wrażliwości. Ja zawsze czułem Hip-Hop i jego vibe płynący z sampli. Uważam, że komputerowe syntezatory i cyfrowa muzyka jest sztuczna, nie ma duszy. To jak porównać zdjęcie z jakiejś Sieny sprzed 20 lat i aparatu cyfrowego za pięć stów. Masz na stole 2 takie zdjęcia i rozumiesz czym jest głębia, a czym jest plastik.

Sample, syntezator, żywe instrumenty - co jest przyszłością muzyki hip-hopowej?
Mołotof:
Na pewno przyszłością muzyki Hip-Hop nie jest szesnastka na bicie. Ta formuła Hip-Hopu już się kończy. Skończył się rock'n'roll, skończył się soul. Spójrz na Stany i zobaczysz, ze Hip-Hop też już się kończy. Hip-Hop będzie szukał nowych form, nowych ram. Może pójdzie bardziej w stronę drum'n'bass może w stronę eksperymentów w jakie bawią się Danger Mouse i Cee Lo jako Gnarls Barkley. Mam tylko nadzieję, że Hip-Hop dalej będzie bazował na samplach, bo jest to nie kończący się bank brzmień.

Czym dla Ciebie są sample, co takiego mają w sobie, że spędzasz wiele godzin szukając tego odpowiedniego fragmentu?
Mołotof:
Dzięki samplowaniu poznałem najbardziej wypasioną muzykę na dzielni - soul i funk. Jestem całkowicie wkręcony w klimat lat 60' i 70' i dzięki tamtym wpływom jestem w stanie nagrywać kawałki, które są zupełnie inną jakością od bitów, które latają po majspejsach i YouTubie. To jest najważniejsze w samplowaniu - pasja do muzyki.

Jakich sampli najczęściej poszukujesz? Na czyich płytach?
Mołotof:
Heh, nie zdradzę konkretnych płyt oprócz tych, które zdradziłem już na okładce do "The Way of the Dragon". Każdy producent ma swoje ulubione płyty. Dużo eksperymentuję, kupuję płyty wykonawców, których w ogóle nie znam. Często stają się najlepszymi płytami na mojej półce. Wiesz w diggingu jest coś z polowania. Zastawiasz sidła, przyczajasz się na ofiarę i albo nic dobrego ci nie trafia, albo masz takie mięsko, że słuchasz trzy dni bez przerwy. Tu działa element zaskoczenia, magia, która całkowicie ginie gdy np. dostajesz od kumpla 3 giga mp3 na dvd.


A jak odniesiesz się do głosów, że muzyka hip-hopowa a w szczególności samplowanie to tylko powielanie tego co już było, że to zabieg niewnoszący do muzyki niczego nowego?
Mołotof:
Powiem, żeby sprawdzili Premiera, RZA, J Dille, Muggsa, Pete Rocka, RJD2, czy Madliba i wielu innych, a później zastanowili się jeszcze raz nad tym co powiedzieli.

Jak w ogóle oceniasz poziom producencki w Polsce. Czy nasi producenci mogliby wysyłać swoje bity za ocean?
Mołotof:
Wiesz sam należę do polskich producentów i nie będę nas oceniał. Niech inni to robią.

Może na koniec kilka porad dla młodych producentów jak ciąć, składać i ogólnie szukać sampli?
Mołotof:
Myślę, że trzeba kochać muzykę i kochać siedzenie w bitach i samplach, Wtedy wszystko przychodzi naturalnie. Choć bywa, że trwa to latami.

(Wywiad) Kilka pytań do Liryka (SoloFenomenal) specjalnie dla Rap Podziemie.


Duchu: Od jak dawna siedzisz w rapie i co miało wpływ na to, że zacząłeś rapować?
Liryk: Tak prawdę mówiąc, to nie powinienem zabierać głosu w tym temacie,
ponieważ nie czuję się stuprocentowym old school'owcem.
Nie opowiem Ci historii o dzieciaku, który przewijał swoje kasety zajarany nową produkcją,
co gorsza nie potrafię powiedzieć kiedy tak naprawdę postawiłem na rap.
Byłem zwykłym dzieciakiem, który większość swojego czasu poświęcał na naukę,
kopanie piłki, czy bez sensowne błąkanie się po mieście.
Oczywiście wiedziałem o tym, że rap istnieje, ale kompletnie nie rozumiałem tej muzyki.
Nigdy wcześniej nie zagłębiałem się tak na poważnie w tą subkulturę.
Jak miałem siedem lat, to moja babcia zapisała mnie do szkoły muzycznej.
Całymi dniami ćwiczyłem grę na fortepianie i gitarze, wracałem ze szkoły,
rzucałem plecak, jadłem obiad, odrabiałem lekcje i wyruszałem do drugiej szkoły.
I tak przez sześć lat. Stary, uwierz mi na słowo, to była niezła katorga (śmiech).
Z czasem usłyszałem nagrywki polskiej sceny, spodobała mi się idea jaką głosili raperzy
w tamtych czasach, krótko mówiąc dałem się porwać tej sztuce.
Moje pierwsze teksty pisałem dość nietypowo, bo nie używałem podkładów muzycznych,
grałem na gitarze linie melodyczną i przelewałem na kartki, to co wpadło mi do głowy.
Po kilku latach postanowiłem pokazać się w moim mieście, zagrałem koncert na jakimś festynie
gdzie poznałem reprezentanta Bakalii- Pepo.
Załapałem kontakt, pogadaliśmy, po jakimś czasie spotkaliśmy się na kolejnym koncercie
i zaczeło się wszystko kręcić.

Duchu: Skąd czerpiesz inspiracje?
Liryk: Nie będzie dla nikogo zaskoczeniem jak powiem, że inspiruje mnie życie.
Daje światu to, co świat daje mi.
Lubie obserwować, często staram się odciąć od standaryzacji w którą sam się wplątałem,
przez to wydaje mi się, że jestem strasznie monotematycznym artystą,
ale w głębi serca wiem, że to ma swoje zalety.
Wiesz, chciałbym być bardziej oryginalny, ale jest już za późno.
Czas ukształtował mój styl bycia, a wraz z nim rap.

Duchu: Nie dawno wyszedł Twój mixtape "Po prostu mixtape 2011" powiedz coś o nim.
Liryk: Wydaje mi się, że ciężko będzie mi powiedzieć coś o płycie, którą Po Prostu napisałem
(śmiech). Starałem się nagrać materiał, który pozwoli mi raz na zawsze zamknąć rodział pod tytułem:
Brak płyty.
Wykorzystałem bity instrumentalne, zrobiłem to z pełną premedytacją,
bo niestetety nie miałem możliwości nawiązać współpracy z producentem,
który spełniłby moje oczekiwania.
Całość zarejestrowaliśmy w hs projekt, okładke opracował Łukasz z Centrum Gfx,
napisałem do portali z prośbą o przyznanie mi patronatu, zakończyłem pracę nad płytą
i puściłem ją do sieci.

Duchu: Wiem, że pracujesz nad nowa płytą, kto będzie odpowiedzialny za stronę muzyczną i czy będą jakieś gościnne udziały?
Liryk: Opracowaniem bitów zajmie się Dj Chrom, jest to naprawde utalentowany człowiek,
który ma w sobie więcej niż talent. Dzięki jego pracy płyta zostanie zachowana w klimacie,
a goście, którzy na niej wrzucą swoje wersy zostaną napędzeni przez new schoolowe brzmienia.
Gorąco zachęcam z tego miejsca wszystkich słuchaczy do obserwowania twórczości SoloFenomenal.
Podejrzewam, że pod koniec trzeciego kwartału, bieżącego roku, będziecie mogli
w całości usłyszeć kolejną produkcje od SoloFenomenal.

Dzięki za rozmowę.

Myspace: http://www.myspace.com/sfliryk
ODSŁUCHAĆ I POBRAĆ PŁYTE MOŻECIE TUTAJ

Wywiad Kaliber44 1997r.

[b]Rozmowa przeprowadzona 13 września 1997 roku w sobote, przez Andrzeja Bude.[/b]

[b]Andrzej Buda to autor książki: "Historia kultury Hip Hop w Polsce 1977 - 2002" którą możecie nabyć między innymi w internetowym sklepie wydawcy INROCK, dokładnie na tej podstronie www.inrock.com.pl/formularz.htm.[/b]

Spotkałem ich na śniadaniu w Hotelu Kasztelańskim. Okazało się, że słuchają rapu tak długo jak ja. czyli od 1991 roku. Też wiele znaczy dla nich DE LA SOUL. Nie mogłem oglądać ich koncertu. W drodze na wywiad wsiedliśmy do windy i utknęliśmy w połowie drogi. Zaproponowałem, że zrobie wywiad w windzie, ale maszyna ruszyła. Feel'x cały czas trzymał pod pachą płyty Michała Urbaniaka, a prawą ręką ciągle kreślił jakieś tagi. Zamiast blantem, poczęstowali mnie kanapką z pasztetem. Początkowo fragment tego wywiadu w mocno ocenzurowanej wersji ukazał się w katolickim Radiu Głogów, w audycji o marihuanie. Po zastanowieniu uznałem jednak, że cała rozmowa warta jest prezentacji ze względów historycznych. Wywiad pochodzi z 1997 roku, który moim zdaniem był najbardziej przełowomy dla hiphopu w Polsce. Ledwo co ukazał się pierwszy numer "Klanu" i poznałem pierwszą opinie Kalibra o tym piśmie. Rozmawialiśmy praktycznie w przeddzieńwydania składanki "Smak Beat Records", gdy jeszcze na rynku fonograficznym dostępne było tylko 5 polskich płyt rapowych. Joka, Magik, Feel'x i Dab chętnie opowiadali o swoich psychodelicznych tekstach, współpracy z Kazikiem i o tym, czym kończy się granie 2 koncertów tego samego dnia w 2 miastach. W atmosferze czuło się ciśnienie niezaspokojonego zapotrzebowania na hiphop tuż przed boomem na scenę warszawską.

[b]W jaki sposób się przebiliście?[/b]
Joka: To raczej nagle nastąpiło. Nie było takiego momentu. Stopniowo próbowaliśmy od dawna.
Feel'x: Myśmy strasznie niedługo przecież grali.
[b]Magik:[/b] My się nie przebijaliśmy raczej.
Joka: To było powoli, wielu ludzi miało nasze demówki najpierw w mieście, potem w województwie, pózniej się okazało, że w Polsce...
Feel'x: Ludzie normalnie usłyszeli o nas nagle. Przyszliśmy znikąd, ale robiliśmy strasznie długo. Pałka nam stawała na myśl, że można wydać kasetę po tylu latach rymowania, to była jazda totalna.
[b]Magik:[/b] My robiliśmy swoją muzykę, mieliśmy próby, zaczynaliśmy grać koncerty. Pózniej zagraliśmy koncert z Liroyem, następnie "Odjazdy". W międzyczasie mieliśmy układy z Urbaniakiem. A pózniej Sławek zadzwonił z SP... i właściwie to jest już koniec drogi, tak to się zaczęło.

[b]W jaki sposób piszecie swoje teksty? Ja mam problemy z pisaniem po paleniu, A bez palenia potrafię świetnie wczuwać.[/b]
Joka: A my mamy problemy z pisaniem bez palenia (śmiech).
[b]Magik:[/b] A co piszesz po upaleniu marihuaną?

[b]Piszę np. że ruszam nogami... (śmiech)[/b]
[b]Magik:[/b] Aha spoko. W sumie ja też piszę o różnych dziwnych rzeczach jak jestem upalony.
Dab: Nie, no ja generalnie nie lubie pisać po paleniu. Po prostu wymyślam takie schizy, że Jezus Maria! Tak, że wolę tak lajtowo, albo w ogóle. Wtedy lepiej mi się pisze jak nie jestem ubakany. Przynajmniej jak nie jestem uwalony.
Joka: Tak bardzo mocno to nie, ale po prostu wtedy można wpaść na jakieś fajne pomysły, które możesz opisać na drugi dzień.
Dab: Dlatego musiałem sobie kupić parę płyt winylowych.

[b]A jaki jest dalszy etap tworzenia waszych kawałków?[/b]
Dab: Tak prawdę mówiąc, to pisanie tekstu to właściwie dalszy etap.
Joka: Ale kawałki różnie powstają. Albo ktoś wpada na pomysł i piszemy je w domu albo piszemy je razem, będąc wszyscy. Albo - kurwa - ktoś napisze a ktoś tam zwrotke sobie pózniej doda.
Dab: Ja na przykład najpierw robię sobie bit albo dostaję od nich do złożenia i dopiero potem sobie piszę do tego tekst. Tak jest zajebiście. Przy pierwszej płycie to zazwyczaj pisaliśmy najpierw tekst a pózniej muzykę. Przynajmniej na początki.

[b]Jestem ciekaw, jak powstają niektóre Wasze utwory, jak "Psychoza".[/b]
[b]Magik:[/b] To pod wpływem...
Joka: ... psychozy. Mieliśmy problemy z psychiką, wszyscy mamy kategorię E w wojsku, ponieważ albo od psychologa dostaliśmy, ponieważ jesteśmy troszeczk nie tyle upośledzeni, bo jesteśmy inteligentni, aczkolwiek mamy odchylenia psychiczne.
Dab: To jest różnie tak, jakieś rozdwojenie jazni na przykład albo lekka schizofrenia, rozmydlenie wnętrza.
Joka: Właśnie takie problemy mamy.
Dab: Prowadzimy ospały tryb życia, dlatego nasze nagrania to jest uu-uuu (nuci melodię basu).
Joka: Wczoraj na przykład ten nasz koncert wydawał się do dupy nie podobny. Wiesz, sam nie wiedziałem prawdę mówiąc co się stało...
Dab: ... przebiegu naszego koncertuw ogóle i jego aah... (ziewanie)
[b]Magik:[/b] Sami byliśmy zaskoczeni.
Joka: Był dla nas bardzo dobrym koncertem, aczkolwiek ja się wczułem w rolę świmora.

[b]Wśród tych osób, które były na Waszym koncercie reakcje są takie, że większości osób to się nie podobało. Ale była taka mniejszość, która była zachwycona. I tak przeważnie bywa po Waszych koncertach.[/b]
Joka: Najprawdopodobniej przy wydaniu drugiej płyty...
Dab: ... będzie podobna sytacja.
Joka: Będzie ona raczej dla tej mniejszości, ponieważ w Polsce jest ogromne przyzwyczajenie do jumpów, do pogowania na wszyskim, do czego się da, do zdzierania z siebie koszulke i bycia zapoconym jak świnia (śmiech), bieganiu, kurwa, i nie wiadomo co. Nie chcemy czegoś takiego. My nie lubimy jumpów.
Feel'x: W ogóle Polska jest przyzwyczajona bardzo do wina, libacji...
Joka: ... i skakania, do nie wiadomo czego. Albo na przykład obojętnie na jaki koncert się pójdzie, obojętnie jakiej muzyki, to wszyscy chcą skakać i pogować.
Feel'x: Oni po prostu chcą mieć pałer, oni chcą mieć jazdę.
Joka: Za to można usiąść, pobujać się, poczuć pozytywną energię niekoniecznie związaną z krzykiem.
Dab: Nam by się też fajnie grało w takiej fajnej knajpie, gdzie by byli kumaci ludzie, którzy by sobie siedzili przy stolikach pijąc piwko.
[b]Magik:[/b] Wczoraj był właśnie jakiś dobry, w podobnym klimacie koncert, tylko że ludzie nie siedzieli przy stolikach.
Joka: Aczkolwiek koncert był taki, jaki był: graliśmy go o godzienie pierwszej a mieliśmy o 21:30. To pierwsz rzecz. Druga rzecz: byliśmy zjebani po koncercie, mieliśmy duże problemy ze sprzętem, ogólnie no w klubie, kurwa, było dziwnie. Mieliśmy złe nagłośnienie na scenie, mieliśmny złe nagłośnienie pod sceną, w ogóle technicznie było to złe.

[b]Czy odnieśliście takie wrażenie, że to było to samo, co...[/b]
Joka: To nie było wrażenie, to jest fakt: technicznie było do dupy.
Dab: Technika siadła.
Joka: Słuchaj, graliśmy drugi koncert. Dobra, mogliśmy go zajebiście zagrać, ale nie o godzinie pierwszej w nocy. A dopiero wtedy udało się sprzęt podłączyć.
Dab: Mieliśmy stracha. Mieliśmy takie zajebiste ciśnienie, napierdalaliśmy 21:15, 21:30...
Feel'x: Tym bardziej chciałem powiedzieć, że właśnie panowie techniczni po prostu nie za bardzo w ogóle znali się na rzeczy. Byli bardzo mili, nie robili ciśnienia, nie byli chamscy, byli kulturalni i tak dalej, na pewno. Ale, na przykład naprawde nie znali się na sprzęcie. Ponieważ, jak usłyszałem w garderobie, ten sprzęt na którym graliśmy to był nowy sprzęt, jak dla tego miejsca, chyba. Takie odniosłem wrażenie bo ktoś tam mówił o rodzaju sprzętu...
Joka: Nowy i chyba nieznany (śmiech).
Feel'x: I chyba dlatego rymując chłopaki nie słyszeli co rymują na scenie.
Joka: Lub słyszeli coś zupełnie innego.
Feel'x: Albo pan akustyk wpuszczał nagle jakieś nagranie z kompaktu, które wjechało na nasze nagranie. Nie wiadomo było skąd ono się w ogóle wzieło i w ogóle kosmos. Takie jaja się po prostu działy. Tej jazdy chcieliśmy wczoraj uniknąć, ale się nie dało i tylko. Graliśmy koncert taki, a nie inny.

[b]Chciałem zapytam Ciebie Feel'x o współpracę z Kazikiem Staszewskim na płycie "12 groszy". Pytałeś się Kazika, czy Ci dobrze wychodzi?[/b]
Feel'x: No tak. Była taka sytuacja. Wiesz... Kazik jest człowiekiem bardziej zaawansowanym w sytuacje studyjne, nagraniowe itd. Ja jestem człowiekiem, który w studiu był tylko ze Wzgórzem Ya Pa 3 przy współpracy, jak razem graliśmy kawałek "Palenie i przemoc" w pierwszej wersji, która się nigdy nie ukazała. Potem... troszeczkę byłem przejęty tą jazdą, że muszę z Kazikiem, że wypadałoby zrobić to jak najlepiej i tak dalej. No i pytałem go się, jak by sobie to życzył, ponieważ znając Kazika jazdy nie są one do końca hiphopowe. Ja jestem hiphopowych DJ'em. I nie to , że bym nie był otwarty na inne gatunki muzyki, ale jest trudno w jeden dzień zrobić do 13 numerów skrecze, do takiej dziwnej i oryginalnej jazdy, jaką miał Kazik na swojej płycie "12 groszy"/ Przecież wiesz, jacy ludzie współpracowali z nim. I tak samo Mazzol, Kazik i ja musieliśmy chwycić trochę tej arytmii, żeby pojechać tak, jak pojechaliśmy. To chyba wszystko, co można na ten temat powiedzieć. Bardzo fajna współpraca. Bardzo przyjemna, bardzo profesjonalna - wydaje mi się. I wynik jej jest pozytywny, jestem z niego zadowolony.

[b]Który z dotychczas wydanych przez Was utworów, jest najstarszy, a który najnowszy?[/b]
[b]Magik:[/b] "Usłysz mój głos" jest najstarszy, a z wydanych?
Feel'x: "Język polski" jest najnowszy.

[b]Krytycy z takiego pisma hiphopowego "Klan" uznają kawałek "Język polski"...[/b]
Wszyscy: Krytycy ?! (śmiech) bez przesady !
Feel'x: Nazwijmy ich może: "kolesie".

[b]... O.K., kolesie. Oni za mocno o "Spawaczu" piszą?[/b]
Dab: No bo to po prostu są oni.
Joka: ... uznają "Język polski" za najlepszy kawałek.
[b]Magik:[/b] Zdaje się, żę jeden z Nagłego Ataku Spawacza pisze w tej gazecie. Nic dziwnego.
Feel'x: Ja na przykład uważam, że "Język polski" jest naprawdę najlepszym kawałkiem hiphopowym w Polsce dotychczas wydanym. Ale to nie dlatego, że my tam rymujemy i Wzgórze - że jesteśmy najlepsi, ale dlatego, że dwa składy się połączyły i nagrały kawałek, który naprawdę jest hiphopowy. A nasza pierwsza płyta? My nie robiliśmy hiphopu przy pierwszej płycie.
Joka: Nazwaliśmy to hardcore psycho rap.
Feel'x: A teraz robimy nasz hiphop. I to jest - wydaje mi się - wydarzenie hiphopowe. Tak jak podoba mi się, że V.O.L.T. zrobił remix na płycie Wzgórza. Fajne to jest. Bardzo fajne jest, że V.O.L.T. zrobił kawałek w ogóle znowu z rymowaniem - nie wiem, czy słyszeliście - V.O.L.T. i - tylko ja w tej chwili nie powiem tego dobrze - koleś Siag Weiss, taką ma ksywkę koleś, wiesz, taką długą, dziwną, jakby z łaciny. I tam V.O.L.T. rymuje. Robili razem muzykę, razem skrecze.
[b]Magik:[/b] Ten gość też rymuje?
Feel'x: Tak, ten gość też rymuje. Rymuje słabo, ale V.O.L.T. rymuje podobno zajebiście. Jabol mówił, że podobno jest na maksa numer. W ogóle jest to numer, że jak być słuchał po OGC, czy obojętnie jakiejś dobrej kapeli zachodniej, nie stwierdziłbyć, że nagle zmienia się jakość.
Dab: V.O.L.T. ma zajebiste bity.
[b]Magik:[/b] To można dostać jakoś?
Feel'x: Nie, to leciało w Bogny audycji.
[b]Magik:[/b] To jest nagranie, ale nie sprzedają tego nigdzie?
Feel'x: To chyba wyjdzie na "Smak B.E.A.T. Records", wiesz? A wszędzie leci "Smak B.E.A.T. Records", to na pewno Bogna wtedy też puszczała "Smak B.E.A.T. Records".

[b]Jak oceniacie różnie sceny hiphopowe w różnych miastach, na przykład Warszawa...[/b]
Joka: Nie jesteśmy od oceniania. Jesteśmy od reprezentowania.
Dab: Dokładnie.
[b]Magik:[/b] Możesz zapytać nas, jak się zapatrujemy na hiphop w Polsce. Jak wygląda naszym zdanie.
Dab: My Ci możemy powiedzięć nasze subiektywne zdanie: co nam się podoba, a co nam się nie podoba.

[b]Właśnie chciałbym je usłyszeć.[/b]
Dab: Scena poznańska mi się nie podoba. Scena warszawska mi się podoba umiarowanie, dlatego, że jest bardoz fajnie rozwinięta hiphopowo, ale bardzo mi sięnie podobają wstawki w stylu: "WuWuA!, WuWuA!" - ponieważ nie o tym jest hiphop. A ja chcę robić dla wszystkich hiphop, a nie dla katowiczan.
Joka: HipHop powinien być neutralny, uniwersalny.
Dab: A inne sceny są zbyt słabo rozwinięte, żeby mówić o nich. Taka jest moja ocena.
[b]Magik:[/b] To jest niepotrzebne dzielenie się. Jakieś odłamy.
Dab: Są kapele w Warszawie, które są bardzo fajne i są kapele, które są bardzo dupowe. Ale ogólnie i tak jest najlepiej rozwinięta ze wszystkich scen.

[b]A jakie kapele z Warszawy lubicie? Czy na przykład, te co nie istnieją, jak 1kHz?[/b]
Joka: To jest dużo do opowiadania. Tak 1kHz podoba mi się.
[b]Magik:[/b] Wiadomo, że jedne rzeczy się mniej podobały, drugie bardziej.
Joka: Ale ogólnie tak.
Feel'x: 1kHz to w ogóle niezła zajawka. Oni wydali płytę w bardzo ciekawy sposób, bo wydali ją na kilkunastu kompaktach nagranych przez V.O.L.T.'a i potem cała Polska nahle miała tą płytę na kasetach. Cała Polska. Wszędzie, gdzie się nie jest ktoś słyszał o 1kHz. A płyt kompaktowych może było z dwie sztuki. Także to jest niezły patent. Wiesz, tak undergruandowo i niekomercyjnie wydać płytę w suemie bardzo dobrze zaawansowaną technicznie. Bo wszsytko zrobione w domowych warunkach przez V.O.L.T.'a, Jana Mariana, Tas De Fleja i wszystkich kolesi tam od nich. A jednocześnie na maksa ,kurwa, brzmiące profesjonalnie, bo w dobrej kopii to wszystko jest wyregulowane, wszystko. Jest wystarczająco dużo dołu, góry, skreczy, rymówi i tak dalej. Sorry, co do rymów, to tak samo pozostaje dyskusja, jeśli się pojawią następne, czy są dobre czy złe...

[b]Przygotowujecie nowy utwór na składankę SP Records...[/b]
Joka: Już go nagraliśmy.

[b]Chciałbym usłyszeć, co to za kawałek, co o nim powiecie?[/b]
Joka: To jest kawałek, który jeszcze nie ma tytułu, aczkoliwek wszystko będzie się kręciło koło "tak i nie, może tak, może nie, a tak, a nie, nie wiem" coś koło tego. W każdym razie można było go usłyszeć na naszych koncertach.

[b]A jakie macie ulubione kawałki z ostatnie płyty?[/b]
Joka: Z ostaniej? Ja wszystkie lubię, aczkoliwiek nie wszystkie mi się podobają (śmiech). Wiele osób jest zaskoczonych.
[b]Magik:[/b] Rozczarowanych wręcz.
Joka: Na naszych plakatach niedługo wyraznie będzie napisane "Koncerty brz Plus i minus, koncerty bez Mojej obawy", ponieważ ja się już nie obawiam, Magik zrozumiał że "minus".
Feel'x: Rozstrzygnięte już zostało dawno temu
Joka: Nie ma co roztrżąsać i gramy kawałki ze starej płyty w moim mniemaniu wartościowe: "Usłysz mój głos", "Bierz mój miecz i masz...", "Więcej szmalu", "Psychozę". "Język polski".

[b]Chciałbym się coś dowiedzieć o kawałku "Mój brat nie ma już miłości dla mnie".[/b]
Joka: Aczkolwiek ten kawałek był przełomemu nas, bo kiedyś mieliśmy niezdrowe zajawki - popijaliśmy sobie wino zapijając wódką, łamiąc wszystko, co nam weszło w drogę. Ale jak coś ułożyliśmy, nagle chyba serduszko poznało co, bo ułożył się kawałek "Mój brat nie ma już miłości dla mnie". Wtedy trochę zmieniliśmy nasz styl i nasz światopogląd, który w tym kawałku jest jak najbardziej prawdziwy.

[b]Do Głogowa dociera niewiele nagrań hiphopu z Polski i z Zachodu, ale jest na nie zapotrzebowanie. Ludzie słuchają na razie hardcore'a, bo nie ma dostępu do innej muzyki. Co byście im polecili z rzeczy obecnych na Zachodzie i w Polsce?[/b]
Joka: Ja bym polecił tym ludziom, żeby suchając hiphopu nie traktowali go jak hardcore. Bo wszyscy, którzy słuchają core'a i przerzucają się na hiphop, to skaczą do góry jak kangury.
[b]Magik:[/b] Niech przestaną skakać do góry. Na pewno to lepiej wpłynie na ich samopoczucie.
Joka: No, niech zaczną słuchać takich, kurwa, klimatów, jak A TRIBE CALLED QUEST, DE LA SOUL, PHARCYDE...
[b]Magik:[/b] Powinni po prostu się wylucować. Należy się wyluzować słuchając hiphopu.
Joka: Wylicować. Można skakać, jak się ma na to ochotę. Ale niech się tego nie narzuca bez sensu. Wiesz ja sobie też czasem podskoczą.
Feel'x: Na przykład wczoraj... (śmiech).
Joka: Nie podskakiwałem sobie jeszcze. Ale przedtem...
Feel'x: Przed koncertem?
[b]Magik:[/b] na rozgrzewkę.
Joka: A po koncercie, nie mówiłem , że będę podskakiwać... (śmiech).

[b]Co macie w planach, żeby hiphop w Polsce się wybił ?[/b]
Feel'x: Ale on się już wybył !
Joka: Co mamy w planach? Robić hiphop. I nic więcej. Nie namawiać, nie narzucać. Rymować...
[b]Magik:[/b] Proponować... swoim propagowaniem... i graniem...
Joka: Dokładnie.
Feel'x: Grać imprezy, malować graffiti. Organizować bitwy b-boi, bitwy DJów (w miarę możliwości)...
Joka: Bitwy pod Grunwaldem...
Feel'x: Bitwy na sztachety. Wiesz, takie różne elementy hiphopu (śmiech).

[b]Powyższy wywiad przeprowadził Andrzej Buda, autor książki: "Historia kultury Hip Hop w Polsce 1977 - 2002" którą możecie nabyć między innymi w internetowym sklepie wydawcy INROCK, dokładnie na tej podstronie www.inrock.com.pl/formularz.htm.[/b]

30 Lat temu na Bronxie

,,
 ,
Na Bronxie, dzielnicy zdominowanej przez wojny gangów, twarde narkotyki i ogromną biedę, ma miejsce muzyczna rewolucja. To wszystko nie dzieje się w studio nagraniowym, to nie jest także sformułowane w jakąś filozofię. To klasa robotnicza wyłaniająca się w pełni okazałości w parkach i na ulicach największych miast na świecie. Dzisiaj hip-hop jest terminem prawie synonimicznym z muzyką rap, która jest jego najbardziej skomercjalizowanym przejawem. Ale od swoich początków była to kultura składająca się z wielu elementów bazujących na malarstwie, poezji, muzyce i tańcu. Na małych imprezach w domach, lokalnych klubach nocnych i co najważniejsze w parkach, powstała sztuka, która zmieniła świat.

Grafitti pojawiło się najpierw jako niedbale napisane imiona tzw. TAGI pisane w coraz bardziej ekstrawagancki i krzykliwy sposób. Nocami, artyści malowali na okolicznych jardach pociągi. Używali do tego farb w sprayu, prace sięgały długości całego wagonu. Z tak samo wielkim darem do improwizowanej ekspresji, rzesze DJów zaczęły tworzyć nowe brzmienie. Na ulicach zdejmowali okrycia lamp i korzystając z energii miasta "odpalali" swój sprzęt. W odpowiedzi na zadowolenie tancerzy z brzmienia perkusji podczas puszczania funku, R&B, i rocka, DJ postanowili wyciąć niepotrzebne szczegóły. Powstała muzyka bazująca na samplach z różnych utworów miksowanych przez DJa w jednym czasie na dwóch "TURNTABLES"-adapterach.

W końcu MCs, czyli "the master of ceremony", którzy pomagali DJowi i "nakręcali" publikę do dobrej zabawy, zaczęli składać swoje rymy. I TAK NARODZIŁ SIĘ RAP!!! Kiedy w 1979 zespół Sugarhill Gang wydał utwór "Rappers Delight" - światowy hit - kultura hiphopu była już obecna na całym świecie.

Breakbeaty zostały stworzone przez emigranta z Jamajki o imieniu Cliv Campbel znany całemu światu jako "KOOL HERC". W tym samym czasie urodzony na Barbados Joseph Saddler alias GRANDMASTER FLASH skupiał cały DJing na prowadzeniu imprez.

Dawny członek gangu znany całemu światu jako AFRIKA BAMBAATAA dodał do kultury wymiar społeczny. Wtedy hiphop był cały czas lokalnym fenomenem. Odpowiadającym określonemu miejscu, czasowi i ludziom, którzy czuli potrzebę stworzenia czegoś nowego, odpowiedniego dla nich. "Z tego punktu widzenia wpływ hiphopu na kulturę młodych ludzi jest ogromny"-mówi Charcie Ahearn, reżyser filmowy, który w 1979 zdokumentował nową kulturę w filmie WILD STYLE. "Myślę o tym jak o bluesie. To ma swoją własną tradycję i nie zaczęło się od tak, z nikąd. To było kreowane przez bardzo indywidualne jednostki"

KRS-ONE : "Około 1972, kiedy miałem mniej więcej 6 albo 7 lat lubiłem słuchać imprez granych przez KOOL HERCa w centrum kultury na 1541 Sedgwick Avenue na Bronxie. To był dla mnie pierwszy model społeczności, której członkiem chciałem się stać-grupa ludzi dobrze się bawiących."

GRAND MASTER CAZ : " Pierwszy raz usłyszałem KOOL HERCA w 74. Mieszkałem wtedy tuż obok Sedgwick Avenue. Nie mogę powiedzieć, że pamiętam dokładnie, kiedy pierwszy raz go usłyszałem, ale pierwszy raz wywarł na mnie prawdziwe wrażenie w klubie HEVALO."

KRS-ONE : " Żeby zrobić sobie reklamę, DJ musiał pokazywać się za darmo. Wtedy po prostu szedł do parku i grał. Sposób w jaki stawałeś się sławny, to było chodzenie do parku, granie i pokazywanie ludziom, że umiesz "rock the party".


GRANDMASTER FLASH : " Plotki się rozchodziły, że KOOL HERC rozkładał adaptery w parku i grał. Pierwszy raz kiedy go zobaczyłem to było w Cedar Park w zachodniej części Bronxu. To było dość zadziwiające."

KRS-ONE : " Nikt nie musiał wiedzieć gdzie była impreza. Był wielki hałas a ludzie po prostu do niego ciągnęli. Rdzenni Amerykanie mieli swoje bębny i wiedzieli co oznaczały różne rytmy. Afrykanie tez korzystali z takiego systemu. Europejczycy wchodzili na szczyt góry i dmuchali w swoje niedorzeczne trąby informując jednocześnie całe społeczeństwo."

GRANDMASTER FLASH : " Wtedy imprezy trwały od około 14 do północy. Cały czas robiło się coraz tłoczniej. Na imprezę przychodzili różni ludzie. Mógł to być każdy, od pięcioletnich dzieciaków do ich babci."

KRS-ONE : " To było jak karnawał w getcie, a nie stanie w blasku reflektorów. To był DJ i MC grający w ciemności i był też gość sprzedający lody z syropem i ludzie grający w kosza. Widziałem ludzi niezainteresowanych muzyką. Widziałem palące się jointy, pijaczków, dzieciaków i nastolatków."

GRANDMASTER FLASH : " Nie było żadnego jedzenia ani picia. B-boye puszczali muzykę, a ludzie robili kółko i oni po prostu tańczyli na środku ulicy."

KRS-ONE : " Wtedy na imprezach tylko część osób była skupiona na tym co robił DJ. Jeżeli było tam 1000 osób, to tylko 100 lub 200 było zebranych wokół DJa. Myślę, że tych 200 ludzi to byli ci, którzy później stworzyli muzyką rap.

GRANDMASTER FLASH : " To nazywało się muzyka hip-hop od samego początku. Nazwę wymyślił COOL HERC, wykrzykując na imprezach teksty jak: HIP-HOP YOU DONT STOP. To nie były jeszcze rymy, to nie było nawet do beatu, on po prostu mówił do muzyki."

KOOL HERC : "Kiedy zacząłem grać mniej więcej co weekend, ludzie zaczęli się przyzwyczajać do mojego stylu. Zdania, które wykrzykiwałem do mikrofonu były wszystkim znane.

KRS-ONE : "HERC był artystą graffiti. Był też jednym z ludzi, którzy tańczyli "wolnostylowy taniec" do muzyki Jamesa Browna. Wykorzystywali elementy capoeiry, Rozwijali coś, co później nazwano BREAKING.

KOOL HERC : "B-BOYING rozpoczął się od Jamesa Browna. On był królem. Najlepszy B-boy roku 1969! Ludzie zaczynali tak tańczyć do różnych utworów bo mieli na nie ogromną zajawkę. Nadałem imię B-BOY tancerzom. Podczas imprez nazywałem ich "BREAK BOYS".

KRS-ONE : " Na niektórych imprezach tak naprawdę nie było Djów, był tam np. tylko jeden gramofon i ludzie po prostu puszczali na nim całe albumy. Ale HERC miał zestaw gramofonów i duże kolumny i to był prawdziwy show. To było tak, jakby statek kosmiczny wyładował w getcie. HERC działał z gościem o imieniu COKE LA ROCK, który gadał do mikrofonu, mieszał się z tłumem i włączał ich do zabawy. To było cos jak styl z Jamajki: grasz muzykę jaką kochasz i masz gościa z mikrofonem, który krzyczy: "Yeah! This is gonna be cool! Yeah! Woooo!". Po prostu opisuje moment, chwilę, otoczenie i uczucia.

GRANDMASTER FLASH : "COKE LA ROCK czasem także chwytał się adaptera. Później Herc zatrudnił tego gościa o imieniu CLARK KENT. Oni wszyscy się zmieniali. HERC grał przez jakiś czas, potem COKE, a potem KENT.

COOL HERC : "COKE LA ROCK to był mój partner i przyjaciel. On nie siedział w muzyce tak głeboko jak ja, ale miał dobre ucho, no i rapował.

KRS-ONE : "To nie był tylko HERC, ale on był w tym najlepszy. Miał największe nagłośnienie, najwięcej płyt i był szanowany wśród ludzi.


GRANDMASTER FLASH : " Nikt nie miał lepszego nagłośnienia niż HERC. Miał ten niewiarygodny wzmacniacz Mackintosha i potężne basy. Wątpię, że moc, którą można uzyskać z lampy na ulicy mogła być wystarczająca żeby to wszystko odpalić. On brał prąd z mieszkań prywatnych, albo z centów kultury. Zawsze przez ulicę do parku przeciągnięte było kilka grubych kabli.

KOOL HERC : "Historia mojego sprzętu jest taka: Zawsze szukałem pewnego specjalnego brzmienia, ale nigdy nie mogłem go odnaleźć. Widziałem gościa, który miał lepszy sprzęt, więc starałem się go naśladować. On miał na imię AMAZING BURF, ale on był studentem uniwersytetu i miał pieniądze. Ja na swój sprzęt musiałem sam zarobić.

KRS-ONE : " Imprezy to były miejsca relaksu. Najdziwniejszą rzeczą w tym wszystkim była relaksacja w tak niebezpiecznym miejscu jakim był Bronx. Świat wtedy był "FRESH" i ludzie byli "FRESH". W tym społeczeństwie był szacunek. IMPROWIZACJA i INNOWACJA to były najważniejsze cele w hip-hopie. Najważniejsze było to jak wzbogaciłeś siebie, jak zrobiłeś, że byłeś kimś więcej.

FAB 5 FREDDY : "Mieliśmy wybór robienia takich rzeczy jak kradzenie, rabowanie, rozboje - próbowanie zdobycia pieniędzy, albo oddanie się robieniu tych imprez, które trzymały nas z dala od kłopotów. To był rodzaj rozładowania energii - alternatywa.

KRS-ONE : " Musiałeś tworzyć coś nowego. Nie tylko, kiedy tańczyłeś breakdance, albo byłeś DJem. To był nawet styl ubierania się. To nie było tak, że wyciągałeś swoje nowe Pumy z pudełka i je nosiłeś. Trzeba je było zakonserwować no i oczywiście założyć szerokie sznurowadła. Wierzcie lub nie, ale można było zginąć za nadepnięcie kogoś na jego zamszowe Pumy bez powiedzenia przepraszam. Nie umiejąc docenić wartości, jaka jest na stopie i okazując brak szacunku."

FAB 5 FREDDY : "Czasami najgorsze elementy przychodziły na te przyjęcia. To była ważna społeczna rzecz żeby na nich się pokazać.


KRS-ONE : "Więc jestem w miejscu, które nie jest bezpieczne, ale czuję się bezpiecznie. Dlaczego? Bo przyszedłem tu żeby pokazać ludziom jak bardzo jestem FRESH. Mam na sobie moje zamszowe Pumy, okulary Gazele, kapelusz Kangol, no i złoty zegarek na ręce. Po krótce-jestem "fresh". Tutaj w tym miejscu, między różnymi ludźmi mogę wygrać, ale jeśli wyjdę do reszty społeczeństwa tak ubrany, to nie tylko postawią mnie pod ścianą i będą szukać jakie mam narkotyki, ale także nie będę mógł znaleźć pracy i będę wyśmiany w szkole. Więc chodzenia na te imprezy to był rodzaj ucieczki.

DISCO B : "Chodzenie na imprezy i oglądanie jak ludzie się bawią było poprostu fajne. Nie powiedziałbym, że czuliśmy się jakbyśmy tworzyli historię, to była?świetna zabawa-bez żadnych problemów. Starsi ludzie młodsi ludzie, a wszyscy się dobrze bawili. To było cool.

KRS-ONE : "Rozglądasz się i myślisz,"Wiem, że jest tutaj diler, i że są ludzie, którzy mają broń. Wiem, że każdej chwili może tu wpaść policja. Wiem to, ale tak dobrze się bawię, że o tym nie myślę. Czuję się zrelaksowany. Wyciszam się. Wszystko jest zajebiste. I to było główne uczucie i wibracja na takiej imprezie. To, że udało nam się uciec. A najważniejszą osobą w całym zgromadzeniu był DJ. On nakręcał klimat i mówił co będzie się działo przez najbliższe kilka godzin.

GRANDMASTER FLASH : "W tym czasie disco to było coś. Jednak HERC go nie grał. On puszczał muzykę, której nie było w radiu. To był ten typ muzyki, który on pokazał światu.

GRAND MASTER CAZ : "Część muzyki, którą grał ludziom była zupełnie nowa, a część brzmiała znajomo. Ale to wszystko był underground.

DISCO B : "On puszczał płytę, a ludzie wstawali i tańczyli. To było zajebiste. Wibracje, które powstawały kiedy HERC puszczał głośno te płyty były wystarczające by nakręcić ludzi na zabawę.

KRS-ONE : "HERC był jak oddzielna stacja w radiu nie mogłeś usłyszeć tych piosenek na antenie. Powiedzmy to głośno: wszystkie piosenki skierowane przeciwko wojnie w Wietnamie nie były puszczane w radiu. Kiedy wojna się skończyła i Nixon został oskarżony o zdradę stanu, a kraj zmienił się podczas ery Cartera, wtedy cała muzyka późnych lat 60 i wczesnych 70 była bardzo odpowiednia i na czasie. Ludzie nie mogli jej usłyszeć w radiu, ale HERC grał ja w parku.

KOOL HERC

: "Nagranie, które rozpoczęło cała ta manię z breakbeatemi to było[INCREDIBLE BONGO BAND] BONGO ROCK. To było może w 74 albo 75. Zacząłem grać w tym klubie "HEVALO". Tej nocy obserwowałem sobie tłum. Patrzyłem na to jak reagują na muzykę. Pomyślałem sobie "spróbujmy czegoś nowego". Naprawdę to było wynikiem nudy. Puściłem Bongo Rock na jednym gramofonie, a na drugim sam beat tego nagrania. Pozwoliłem żeby to tak szło...A kiedy zrobiłem to po raz pierwszy ludzie oszaleli! I nie musieli długo czekać. Po prostu trafiłem w samo sedno. Potem nie było już odwrotu. Wszyscy przychodzili na imprezy tylko po to żeby to usłyszeć.

KRS-ONE : "Oprócz breakbeatów, najwazniejszą rzeczą było to, że te nagrania reprezentowały bunt pokolenia. Bongo Rock to była latynoska frustracja. To było wezwanie do wojny!

Perry Botkin Jr : "Stworzyliśmy INCREDIBLE BONGO BAND, żeby sprzedać parę płyt. Ale w zasadzie to był tylko epizod w naszym życiu.

Michale Viner : "Co myślę o tym zespole jako o podwalinach innej kultury? Myślę, że to zabawne. Wtedy nie wiedzieliśmy o tym. To mnie bardzo zaskoczyło, bo wszystko co robiliśmy było dla zabawy i nie było w tym żadnych podtekstów.

GRANDMASTER FLASH : " Sprzęt Herca był na platformie, która była świetnie strzeżona. On był kimś w rodzaju superbohatera.

DISCO B : " Dookoła Herca był rząd ochroniarzy, którzy nie pozwalali przejść. Nawet jeśli udało ci się rzucić okiem na jego winyle kiedy grały, to i tak nic nie zobaczyłeś, bo etykiety były zaczernione. Tylko on wiedział, jakie piosenki teraz lecą. Mogłeś zobaczyć kolor etykietki, ale nawet nazwa wytwórni była zaczerniona. Nigdy nie wiedziałeś co leci, aż nie udało ci się tego znaleźć. Trzeba było szukać!

GRANDMASTER FLASH : " To sprawiało, że od razu chciałem wyjść i iść szukać tej melodii.

DISCO B : " Nagrywaliśmy taśmy. Kiedy bardzo chciałeś jakiegoś nagrania, a nie znałeś tytułu, to brałeś magnetofon i po prostu nagrywałeś je kiedy leciało. A kiedy nie miałeś magnetofonu to nuciłeś wszystkim ten beat. "Nie znasz czasem tej piosenki?"

GRANDMASTER FLASH : " Kiedy już zostałem DJem miałem na to metodę. To teoria działała tak...King Errison był w kilku kapelach. Był perkusista w Bongo Band, ale kiedy prześledziłeś jego losy to wiedziałeś, w jakich kapelach jeszcze grał. I już wiedziałeś gdzie szukać np. basisty Jamesa Browna. To była moja nauka szukania beatów.

DISCO B : "Poszedłbym wszędzie żeby znaleźć kawałek, który chcę. Chodziłem do sklepów z R&B, rockiem albo Colony Records gdzie było po trochę wszystkiego.

GRANDMASTER FLASH : "Nie chciałem brzmieć jak HERC. Chodziło o to żeby wymyślić coś nowego. I wtedy zaczęły się wielkie poszukiwania...Moim najsilniejszym punktem było SOUND OF A DRUM, nazwaliśmy to wtedy CRACKERJACK. To było pierwszy raz kiedy HERC przestał być na chwilę najlepszy. On bardzo chciał wiedzieć co to jest. W końcu miałem na niego jeden haczyk, podczas kiedy on miał na mnie tysiące.

GRANDMASTER CAZ : "Wieści o nowych nagraniach rozchodziły się dosyć szybko. Cały czas próbowaliśmy czegoś nowego. Około 1975 ja i mój partner zrobiliśmy metalową płytę z mixem piosenek. To było jak matryca. Nie było idealne i było nawet dosyć nierówne i poszarpane. Ludzie nawet nie mogli za bardzo do tego tańczyć, bo wszystkie przejścia były nie do rytmu. Ale to było jedyne w swoim rodzaju. Mieliśmy tylko jedną kopie, która zresztą dosyć szybko się zniszczyła. Ale to był nasz "as w rękawie". Ludzie mówili" Yo mamy imprezę w sobotę, możecie grać, ale przynieście płytę." Ludzie przychodzili na imprezy tylko po to żeby ją usłyszeć.


DISCO B : "Po HERCU usłyszałem BAMBAATE. On grał najbardziej funkowe Beaty, ale nie był DJem, ani nie mixował, on po prostu wrzucał płyty na deck. Czasami puszczał całe nagranie, a czasami tylko najlepszy kawałek. Myślałeś sobie"co to do diabła za kawałek" i wtedy nagle wchodził nowy kawałek, tak znikąd.

GRAND MASTER CAZ : "Herc miał w sobie to coś. Wiedział jak kontrolować imprezę. Mógł ją szybko rozkręcić a potem uspokoić. Mógł je wyciszyć, albo doprowadzić do szału. BAMBAATAA był inny bardziej szalony. Puszczał dużo różnych kawałków. Z koleji Flash interesowł się bardzo umiejętnościami na adapterach.

GRANDMASTER FLASH : "Styl HERCA był nieuporządkowany, ale nie bezsensowny. Pomyślałem sobie, że musimy przechodzić z jednej piosenki do drugiej bez żadnego potknięcia, tak żeby ludzie cały czas tańczyli. Problem stanowiły adaptery. Potrzebowaliśmy takich, które miały dosyć siły żeby zawrócić cofniętą w tył płytę ze stanu bezwładności. Tak, że można było za lekkim dotknięciem przesuwać płytą w przód i w tył. To stało się aż nauką. Ja i B zepsuliśmy tyle adapterów!

DISCO B : "Próbowaliśmy wszystkiego od Fisher Price do Magnavox i BSI...na czym tylko mogliśmy położyć swoje ręce! Pioneer miał taki adapter, ale i tak żaden z nich nie przeszedł testu. I wtedy wiedza FLASHA o elektronice przyszła z pomocą.

GRANDMASTER FLASH : "W końcu trafiłem do sklepu w sąsiedztwie, który nazywał się Vic Mars. Mieli na wystawie naprawdę ohydny adapter. Zapytałem czy mogę go wypróbować, to był Technics SL20. W tym czsie HERC miał adaptery do stacji radiowych o wartości 1500$ każdy. Ale SL20 były odpowiednie do skreczowania i kosztowały 89$. Po tych poszukiwaniach wszyscy zainteresowani kupili sobie taki adapter.

GRAND WIZARD THEODORE : "Miałem wtedy prawie 12 lat, to było w 1975. Każdego dnia, kiedy przychodziłem ze szkoły, odrabiałem zadanie i ćwiczyłem. Tego dnia bawiłem się utworem Jam On The Groove, kiedy moja mama weszła do pokoju. Myślałem, że mnie opieprzy, bo muzyka jest za głośno, i tak się to skończy. Mama stała w drzwiach i darła się na mnie, a ja zatrzymałem płytę ręką żeby zatrzymać muzykę. Kiedy mama mnie przeklinała ja ruszałem sobie ręką w przód i w tył...Kiedy wyszła, Pomyślałem sobie "A to Co?"


GRANDMASTER FLASH : "Może ja i Theodore musimy pewnego dnia usiąść i sobie to wyjaśnić. Wiem, że kiedy ja wpadłem na to po raz pierwszy pokazałem to DISCO B i mojemu kumplowi Gene Livingstone-bratu Teodora, on był największym karkiem bloku. Był gościem którego naprawdę nie chciałeś wkurzyć.

GRAND WIZARD THEODORE : "Każdego dnia ćwiczyłem w domu nową technikę i w końcu zdecydowałem się użyc jej na imprezie. Pierwszy kawałek na którym to zrobiłem to było Bongo Rock w miejscu nazywanym Sparkle dnia 18.VIII.1977, na 173ej ulicy na zachodnim Bronxie.

GRANDMASTER FLASH : "Gene był moim partnerem w puszczaniu muzyki. Nigdy nie zapomnę jak mówił "Jeśli dorwę mojego młodszego brata na moich gramofonach, to skopie mu d*** i tobie też." Więc kiedy Gene chodził do pracy, ja wkradałem się z Theodorem do jego pokoju. On był tak niski, że musiał stawać na skrzynce od mleka. Robiłem coś i mówiłem "Patrz co ja robię i próbuj mnie naśladować."

GRAND WIZARD THEODORE : "Zacząłem swoją pierwszą imprezę od kawałka Impetach The President, a potem leciał Dennis Coffey. Tej nocy mój występ zaczynał się około 11. Potem zagrałem Bongo Rock i spróbowałem SCRATCHU. Ludzie byli przyzwyczajeni do słuchania kawałka od początku do końca, więc dla nich usłyszeć kawałek lecący w przód a potem w tył i znowu w przód było zdecydowanie czymś nowym. Tłum oszalał, więc zrobiłem to jeszcze raz...

GRANDMASTRER FLASH

: "Wydaje mi się, że tu chodzi o to. Ja wszedłem z moim stylem nim on w ogóle był ludziom znany, nikt tego wtedy nie robił. Theodor był moim pierwszym studentem. Więc musicie sami sobie odpowiedzieć, kto wymyślił skreczowanie. I kto pokazał Theodorowi jak się gra. Teraz nie chcę się o to kłócić. Kocham Theodora. I rzeczywiście szanuje go za zrobienie stylu rozpoznawalnym. Kiedy ja zrobiłem to po raz pierwszy wielu ludzi nie mogło w ogóle skapować co się dzieje. Więc tak naprawdę moment, który to wszystko rozpoczął to był ten mały dzieciak stojący na skrzynce od mleka i robiący djing w stylu Flasha.

KRS-ONE : "Dzisiaj wielu ludzi chce wiedzieć co to jest hip-hop. Oczywiście są 4 główne elementy-graffiti, breakdance, DJing i MCing, który dzisiaj ludzie nazywają rapowaniem. Ale kultura wykracza poza te cztery elementy. To jest tez sposób ubierania się, język i ten koleś, który sprzedawał lody na imprezach. Czy on był częścią kultury? On był tam, słuchał muzyki i na pewno uczestniczył w tworzeniu tego co dzisiaj nazywa się HIP-HOP.
 

Magik - Wywiad z rodzicami Piotrka

,,
,,
MAGIK - wydaje mi się, że tej postaci nie trzeba nikomu rekomendować. Śp. Piotr Łuszcz był raperem o tyle wyjątkowym, że z szarego, zwykłego małolata stał się wzorem nawet dla starszych od siebie artystów. Ten chłopak zmienił oblicze polskiego hip hopu. Pewnego dnia spotkałam się z jego rodzicami. Siedząc przy komputerze Piotra długo dyskutowaliśmy o jego twórczości. Serdecznie zapraszam Was do zapoznania się z treścią tego wyjątkowego wywiadu.

Zatem na początek zasadnicze pytanie. W jakim mniej więcej okresie, może w jakim wieku Piotrek zaczął interesować się hip hopem i jak wyglądała jego droga na początku?



Była taka sytuacja, że Piotrek już w szkole podstawowej po prostu zaglądał do MTV. Po prostu lubił słuchać, oglądał ten program. Oczywiście, pamiętam wtedy nie było MTV Polska jeszcze. I zauważyłem, że zagląda właśnie na czarnoskórych wykonawców i tego rodzaju muzykę jak hip hop w wykonaniu właśnie amerykańskim. No i później jak dało się zauważyć jak miał jakieś tam pieniążki to wydawał je właśnie na tego typu płyty, z tymi wykonawcami, których zaobserwował na MTV. Tu było widać, że go ten rodzaj muzyki interesował. Od tego się zaczęło, że tu podejrzał, później kupował ten materiał na płytach, bo kupiliśmy mu taki prosty komputer Comodore C64 i na tym sobie to odtwarzał i to były te początki.

Z kim zaczynał tworzyć, czy myśleć o tworzeniu? Słyszałam, że z Jajonaszem, z Dabem i z Ganem coś chyba na początku kombinował...

Tak. Znaczy najpierw to ja dostrzegłem, że z kolegą zza winkla jak to się mówi - na niego mówili Jajo. Z nim najpierw zaczęli coś robić. Przychodzić tu i słuchać było zza drzwi jak tam próbują tworzyć swoje zwrotki. Później na pewno jak już teraz wiadomo przyszedł Dab z Joką. I tak w trójkę, bo pamiętam, że ten Jajo po prostu...Piotrek go chciał dołączyć do zespołu, niemniej nie byli bardzo za tym pozostali. No i tak została ta trójka- powstał Kaliber 44. No i najczęściej to u nas. Tutaj nagrywali. Zbierali się i każdy przynosił jakieś swoje zwrotki, jakieś materiały, natomiast z tego co wiem to pierwsze takty do tego to robił Piotrek, bo chociał na tak marnym sprzęcie to próbował na tym Comodore tę muzykę jakoś tam robić. Jak wydali płytę Kaliber 44 to wtedy Piotrek już kupił sobie za pierwsze pieniądze, pamiętam bardzo dużo wtedy wydał, bo było to 5 tysięcy to kupił sobie ten w tym czasie najnowszy, najlepszy komputer. Automatycznie napisał do Warszawy. Przysłano mu kartę muzyczną Sound Blastera i program na nieszczęście tylko w języku angielskim. To muszę Ci powiedzieć, że ten chłopak siedział po nocach i tłumaczył z angielskiego na polski obsługę tego programu, by później samplować, żeby ciąć sample do tej muzyki. Wytrwałość nie poszła na marne, bo nikt później nie znał tego programu tak jak on.




A czy nie było jakichś kłopotów z sąsiadami, bo słyszałam, że chłopaki urządzali sobie czasem różnego rodzaju podwórkowe akcje, minikoncerciki na ławce, czy na klatce etc.

To znaczy problemy były i z mamą, bo mama zawsze tam pukała w ścianę albo w drzwi u Piotrka w pokoju, żeby był ciszej, bo sąsiedzi, prawda? Ale też się słyszało od sąsiadów: że co to tam takie muzyki, czy to nie można by ciszej. Starałem się tłumaczyć wszystkim, że no nie robi tego po nocach, a podobnież interesuję się tym więc nie sposób mu zamknąć to wszystko. Mówią "dobrze, że siedzi w domu. że nigdzie nie łazi. No może jego zainteresowania nie podobają się wszystkim, bo jest to akurat taki rodzaj muzyki, ale ja jestem zadowolony, że nigdzie mi się nie włóczy, że jest w domu, że mam go tu na miejscu." No i tak jednej czy drugiej osobie, która tam po sąsiedzku coś zaczęła dogadywać . Ja powiedziałem, że jeśeli by to robił po 22:00 to oczywiście, natomiast każdy ma sobie prawo puścić głośniej muzykę za dnia. Czy to będzie twist czy to będzie rap to zależy od zainteresowań. I tak po prostu uspokoiłem, no nie mniej jednak było tak, że wychodząc potrafili sobie dość mocno zaśpiewać na klatce, czekając na windę. Zanim winda dojechała to oni sobie kończyli to co zaczęli w domu.


Czy państwo byliście od początku pozytywnie nastawieni do zainteresowań Piotra, czy coś jednak denerwowało?

Tzn. ja byłem nastawiony pozytywnie do momentu kiedy był sam. Tzn. Kiedy nie wchodziła w grę rodzina. Dlatego, że nie wiązało się to z jakimś nakładem, utrzymaniem rodziny. No później, prawda pojawiło się małżeństwo, dziecko i po prostu zdawaliśmy sobie sprawę z tego, że z początku nie przyniesie to na tyle jakichkolwiek dochodów, by Piotr mógł utrzymać rodzinę i byliśmy doi tego niewątpliwie nastawieni sceptycznie. Mówiliśmy mu, że owszem, niech robi to co robi, bo lubi, ale niech nie traktuje tego jako podstawowe źródło utrzymania siebie no i rodziny. żeby robić to poza jakąś poważniejszą pracą, która da mu stały dochód. (...)
Zatrudnił się później. Tu niedaleko do takiego prywatnego punktu składania komputerów i rozpoczął tam pracę. Pracował co prawda niedługo, bo był niezadowolony z racji wykorzystywania jego czasu, a pieniążki raczej były bardzo skromne. Bardzo się zdenerwował na właściciela, bo upomniał się o dodatek za nadgodziny, a tamten wymówił mu pracę, Dostał wymówienie.(...)

Niemalże każdy z kim rozmawiałam o Piotrze, mówił o nim jako o artyście wyjątkowo wrażliwym na jakość swoich utworów. Można powiedzieć, że dla wielu był wzorem, ale czy on sam miał jakieś wzorce wśród artystów, nie amerykańskich.

Słyszałam, że bardzo mu się podobało to co robił Rahim. Podziwiał go i chciał robić to tak jak on... Tak, bo to jest tak, że Piotr uważał i kontynuował to, że w rapie powinna być prawda.To znaczy w tekście ma być to zawarte co jest rzeczywistości. Nie ma fikcji, ani wymyślonego tekstu, tylko tekst ma mówić o czymś co istnieje albo o czymś co istniało. Dążył do tego, by to było wykonane perfekcyjnie, żeby to odzwierciedlało prawdę i to co on chce w tym momencie przekazać. Jemu musiało się to podobać. On musiał to akceptować. Ja mu wielokrotnie mówiłem : "Musisz tolerować i swoich współtowarzyszy, bo oni też mają prawo mieć swoje uwagi" Nie mniej jednak Piotrek zawsze chciał być tą górą i dążył do tego by to było po jego myśli. Mnie dzisiaj się wydaje, że wiele osób, które pracowały z nim jak słucha tego to chyba przyzna, że ta wersja, którą on zaakceptował, ta wersja, która jego zadawalło pozostała. Jakie są efekty to ja nie muszę chyba mówić, bo to może by źle zabrzmiało, ale doceniają to inni do dzisiaj i myślą, że jeszcze wiele czasu upłynie, że będą oceniać to, że no to było w jakiś sposób wyjątkowe.

W jakim miejscu i o jakiej porze Piotr najczęściej pisał swoje teksty?

No to był największy problem jeśli chodzi o nas. Nie mogliśmy zrozumieć jego, chodź nam wielokrotnie nadmieniał, że jemu najlepiej pracuje się w nocy. Bezwzględna cisza, nic nie dobiega z zewnątrz nic z wewnątrz. No i siadał, a muzykę mu się najlepiej układało z słuchawkami na uszach. No i mówił nam - ja wtedy nie śpiewam, a do tego co po prostu mam napisany tekst układam w nocy muzykę. A to wymagało największego spokoju, bo tekst mówił, że może pisać na wyrywki. Natomiast muzykę, jak się skoncentruje na jakimś wycinku tekstu, do którego trzeba to trzeba po prostu to zakończyć, bo jak się położy i by spał to już wątek się traci.

Gustaw opowiadał, że Piotrek potrafił dzwonić do niego w środku nocy i śpiewać mu kawałki. Śmiał się, że pewnego razu w ciągu dwóch godzin (oczywiście w nocy) zaśpiewał mu 5 wersji jednego kawałka! Pytał czy dobrze, czy Fokus i Rah będę chcieli do tego rymować itd.


Tak, tak, tak. No, w tym czasie on chciał po prostu na gorąco się tym podzielić. Tymo zrobią na przykład. Nie patrzyć na to, że w tym momencie ktoś inny może spać, ale włączał na pewno komórkę i dzwonił nie i tam, prawda półgłosem śpiewał to co zrobił. On po prostu tym żył. No cały czas mu mówiliśmy "no przecież jest dzień. Noc jest przecież śpij, wypoczywaj" No później. Nie uwierzy Pani, ale kładł się na podłogę, brał zeszyt i na tym zeszycie zasypiał. Przy tym zeszycie zasypiał. No na pewno widziała Pani takie zdjęcie w internecie. To nie jest wymysł, bo to się zdarzało wielokrotnie. Przy zeszycie zasypiał, dlatego, że przesiedział kupę nocy. Zatem gdzieś ten organizm wypocząć musiał.

Dziękuję uprzejmie za wywiad.

Proszę bardzo.

Autor: Sis~R

Wywiad z Błaszczem



Wywiad przeprowadzon specjalnie dla portalu respecthh.pl.

Wywiad z Błaszczem

Błaszczu! Dotychczas byłeś znany tylko ze składu Meritum. Twoja solowa droga właśnie się rozpoczyna, a powiedz kiedy zaczęła się Twoja przygoda z rapem i jak wyglądało Twoje pierwsze zetknięcie z tą kulturą?

Ta przygoda rozpoczęła się ładnych parę lat temu bo w 98’ dużo osób z mojego pokolenia dobrze wspomina te czasy i ja też się do nich zaliczam, jakiś zapętlony podkład w piwnicy i każdy pisał na kolanie o jakichś pierdołach- kupa śmiechu i poziom poniżej zera. Było nas wtedy chyba z siedem osób okazało się, że trzy z nich chcą zrobić coś na poważniej (pozdro dla Kamsona i Dzida). Pierwszy skład jeśli można tak powiedzieć to było : B.M.N , potem Miechowicka Rapsodia, następnie poznaliśmy dobrego producenta Wichurę i to zaowocowało płytą Progresu, które z kolei przeobraziło się w Meritum (dołączył Wu) i tą drogą doszliśmy do płyty solowej, o którą pytasz.

Jak wiemy masz już za sobą dwie płyty z Meritum, dlaczego dopiero teraz zdecydowałeś się wydać solowy album? Było to uwarunkowane jakimiś umowami? Czy po prostu powiedziałeś sobie jestem już na tyle dojrzały muzycznie, żeby nagrać solową płytę?


W podziemiu chyba ciężko mówić o umowach chyba, że pytasz o te nieformalne .Wiesz co, te solo miało wyjść znacznie wcześniej miałem już kilka kawałków, ale okazało się że jesteśmy w stanie zebrać się ponownie jako Meritum i zrobić dobrą płytę - dlatego odłożyłem swój materiał na jakiś czas do szuflady i wróciłem do niego, gdy zakończyliśmy prace na projektem „Meritum 2”- okazało się oczywiście, że te stare numery które były na „Larmo…” już mnie nie ruszają, dlatego zacząłem robić tą płytę od podstaw i pewnie na dobre to wyszło.


Kiedy i w jakich okolicznościach zrodził się pomysł na „Larmo Jak Pieron”?


Pomysł na tą płytę rodził się długo, dojrzewał we mnie, tu niebyło miejsca na spontaniczność to była starannie przemyślana decyzja, wiesz to niebyło tak, że obudziłem się pewnego ranka i krzyknąłem tak! teraz zrobię sobie płytę , płyta solowa to pewnie podskórne pragnienie każdego twórcy.

Jak długo i gdzie powstawał Twój debiutancki album?



Sam materiał czyli dobór bitów i pisanie tekstów + same nagrania zajęły mi niecały rok, natomiast wiadomo dochodzi jeszcze kwestia masteringu, okładki i tych wszystkich pierdów. Sam album powstawał nigdzie indziej jak w sypialni, gdzie już od jakiegoś czasu mam taki powiedzmy kącik literacki, hee, mała kabina, mikrofon itd. - takie Home Studio -polecam takie miejsce każdemu kto lubi sobie posapać do majka, zawsze po ręką bo we własnym mieszkaniu.

Powiedz kto wśród gości i producentów na płycie? Czym kierowałeś się dobierając jednych i drugich? Czy raczej była to decyzja nie podyktowana specjalnymi uwarunkowaniami?

Jeśli chodzi o gości i producentów to myślę, że wyjaśniła to wideo-zapowiedź w której wymieniam z ksywki każdą osobę która jest na tej płycie . Jeśli chodzi o dobór to w przypadku bitów liczył się tylko mój gust muzyczny, natomiast przy doborze gości kierowałem się raczej wzajemnymi- dobrymi relacjami ( chodź też nie w każdym przypadku to było powodem mojego wyboru)

„Larmo Jak Pieron” dlaczego właśnie taki tytuł? Co on oczywiście oznacza, bo wielu słuchaczy interesuje jakie jest jego znaczenie w przełożeniu z gwary na czysty Język polski?



Larmo to oczywiście: hałas, zgiełk, ze słowem pieron jest trochę dłuższa historia bo ma wiele znaczeń , ale powiedzmy najprościej, że to takie śląskie przekleństwo więc jakbyś chciał na siłę spolszczyć ten tytuł to otrzymasz coś w stylu – hałas jak po chuju…he

Kto zajął się szatą graficzną płyty, bo muszę przyznać, że jest ona zrobiona bardzo ciekawie i starannie?



Za całą grafikę odpowiada Teiko – jedna z aktywniejszych osób na lokalnej scenie jeśli chodzi o jej zaplecze, organizator wielu koncertów, założyciel portalu www.hhbytom.pl oraz czujny obserwator sceny. Natomiast stronę www.blaszczu.pl specjalnie na okoliczność sprzedaży symbolicznej ilości tej płyty przygotował Gregor- pozdrawiam.

Jak album został wydany, chodzi mi tu czy sam zajmowałeś się wszystkim, czy robił to ktoś za Ciebie?



Album został wydany myślę w dość przyzwoitej formie jak na nielegal mianowicie : pudełko Jewel case clear, 4-stronicowa książeczka - papier fotograficzny, nadruk na Cd- szału niema, ale myślę że jest to wydane przyzwoicie, robił to człowiek z Krakowa na moje zlecenie. Oczywiście nie jest to działalność charytatywna, więc nie obyło się bez kosztów rzecz jasna.

Jak wyglądać będzie promocja albumu? Jak wiemy powstał jeden klip do utworu „Polecam”? Czy planujesz jeszcze jakieś klipy, bądź innej zajawki związane z „Larmo Jak Pieron”?


Wiesz co, promocja już trwa tak naprawdę głównie poprzez Internet ,były single, klip, jakieś newsy. Klipu do tej płyty na tą chwilę nie planuje ze względu na brak budżetu , chociaż są tam kawałki które zasługiwały by na oprawę wideo, zobaczymy.

Teraz zapytam o koncerty: planujesz jakąś trasę koncertową? Gdzie w najbliższym czasie można będzie Cię usłyszeć i zobaczyć?

Jeśli chodzi o koncerty to nie ukrywam, że z tym zawsze był problem jeszcze jako Meritum graliśmy bardzo sporadycznie i stwierdziliśmy wspólnie , że jesteśmy bardziej studyjni niż koncertowi aczkolwiek jest to piękne uczucie jeśli nawet garstka osób przewija z tobą tekst i wytwarza się chemia po miedzy tobą a publiką . Z tą płytą będzie pewnie podobnie może jakieś pojedyncze sztuki będą, ale o trasie nie ma mowy chyba, że coś zaproponujesz, hee.

Powiedz o Twoich inspiracjach muzycznych. Czego słuchasz na co dzień? Co mógłbyś polecić ewentualnie czytelnikom tego wywiadu do przesłuchania?

Powiem ci, że wychowałem się na polskim rapie i pewnie tak już zostanie, nie chodzi tu o ograniczanie się, bo chętnie testuje jakieś produkcje z zachodu, ale oprócz formy danego numeru, flow, oprawy muzycznej itd. lubię jeszcze wiedzieć o czym ten ktoś przewija, a że nie jestem poliglotą polski język o realiach nie wspominając jest mi najbliższy - polski hip-hop wbrew opinii wielu nieprzychylnych osób naprawdę bardzo mocno ewoluował na przestrzeni ostatnich lat. Oprócz legalnych produkcji lubię sobie zakupić czasem jakiś nielegal, polecam - „Parę spraw” Rekord i Cok, Kartky wydał bardzo dobrą płytę jeśli chodzi o lirykę „Odkryj pasję którą tętni w bruku”, Buszu też dość ciekawy materiał na „ EP demo” no i bez konkurencyjny Małpa z płytą „ kilka numerów o czymś” natomiast odkryciem roku jeśli mogę tak powiedzieć jest dla mnie Czes- raper od lat mieszkający w Niemczech, sprawdzajcie tego typa. Jeśli chodzi o producentów jest tego ogrom i bardzo mi miło, że są tacy którzy z przyjemnością ciachną czasem coś dla mnie - mój obecny faworyt to Młody G.R.O – pozdrawiam

Powiedz jak wygląda kultura hip-hop w Bytomiu? Są raperzy, b-boye i graciarze, którzy sprawiają, że Bytom żyje Hip-Hopem? Gdzie można znaleźć informacje na ten temat?

Informacje na ten temat jeśli już coś się dzieje najłatwiej znaleźć na bytomskim portalu www.hhbytom.pl Słuchaj, jest tego dużo ale wiadomo z różnym skutkiem. Jeśli chodzi o ludzi, którzy traktują to poważnie i wróże im sukces-nieważne na jaką skalę -to na pewno skład MDM oraz Bent (BCH) nad nimi czuwa Jot-wu i Kormi. Strasznie mozolnie to idzie, ale jak już pierdolną to myślę że będzie pozytywne zaskoczenie. Poza tym jest sporo zajebistych osób które bawią się w rap powiedzmy chałupniczo i nieraz pojawiają się perełki. Jednak wole nie wymieniać bo z pewnością kogoś pominę – tylko wiesz pytanie czy ludzie o których myślę są w stanie zawojować scenę w szerszym kontekście? . Osobiście nigdy niemiałem jazdy w stylu będę z tego żył , wiesz mam żonę, dzieciak w drodze, zasuwam do roboty -priorytety się zmieniają rap od zawsze był pasją po godzinach , ale dopóki będzie mnie to kręcić zawsze znajdę na to czas.

Korzystając z okazji wrócę na moment do płyty Meritum 2. Powiedz jak udało się wam nawiązać współpracę z Eldo i Jędkerem? Jak wiem są to pionierzy rapu w Polsce, ciekawi mnie jak doszło do ich nagrywki na Waszą płytę?

Jeśli chodzi o Jędkera to załatwiliśmy to powiedzmy po jakiejś tam znajomości, dodatkowo uznał że poziom mu odpowiada na tyle żeby dograć swoją kwestię- bardzo miło, nagrywał w studiu u Bubsona w Siemianowicach Śl. Jeśli dobrze pamiętam. Inna historia była z Eldo, bo całkiem spontanicznie po jednym z koncertów na Śląsku podszedł do niego Wirus, nawinął o co chodzi , dostaliśmy chyba maila wtedy od niego i mieliśmy coś przesłać, no i przesłaliśmy. Niespodziewanie przyjechał na Śląsk – dogrywał akurat u IGS chyba zwrotkę na „Czarne złoto” a potem przyjechał do nas – nagrał posiedział z nami kilka ładnych godzin, pogadaliśmy o pierdołach- wszystko w bardzo przyjaznej atmosferze. Eldo to ciekawy człowiek i profesjonalista w każdym calu. To była dla Nas wielka frajda że dograł się do mało znanej podziemnej ekipy.

Co dalej ze składem Meritum? Kolejny album, czy może zawieszacie nagrywanie płyt i zajmujecie się działalnością solową i koncertami?



Z tego co mi wiadomo chłopaki połączyli siły i szlifują swój materiał ( Dzidu i Wu). Miałem już nawet okazję coś usłyszeć- zapowiada się grrrubo. Natomiast na ten moment projekt Meritum 3 nie ma podstaw do tego aby mógł powstać- przynajmniej w tym roku.

Na koniec standardowe pytanie: co dalej? Solowa płyta, nowa płyta Meritum? Czy szykujesz zupełnie nowy projekt, który ma zaskoczyć wszystkich słuchacz?

No za długo na dupsku nie potrafię usiedzieć w związku z tym już poczyniłem pierwsze kroki w stronę drugiego solowego projektu , ale pożyjemy zobaczymy, na pewno chciałbym żeby była to najlepiej dopracowana płyta z dotychczasowych, przy których miałem okazję uczestniczyć, płyta niepowielająca schematów i wychodząca o krok do przodu- po prostu postęp. Dzisiaj nie ma na scenie miejsca na przeciętność.

Remik

Najchętniej czytane w tym tygodniu

Twitter Delicious Facebook Digg Stumbleupon Favorites More

 
Powered by Blogger